Ik zou proberen de scherpte vooral te richten op ideeën en gedrag, niet op groepen mensen als geheel. Dan blijft de boodschap krachtig én overtuigender.
Bijvoorbeeld:
De verandering komt niet vanzelf. Niet uit een stijgende beurskoers. Niet uit een verkiezingsleus. Niet uit nog een commissie, nog een lobbyrapport of nog een persconferentie.
De verandering begint bij mensen. Bij burgers. Bij wetenschappers. Bij ondernemers. Bij ambtenaren. Bij rechters. Bij politici die de moed hebben om het algemeen belang weer vóór het eigen belang te plaatsen.
Sting zong het al: "Men go crazy in congregations, they only get better one by one." En misschien is dat wel de kern. Niet nóg meer verdeeldheid, maar eindelijk volwassen samenwerking. Niet drie kampen tegenover elkaar, maar één wereld die beseft dat klimaat, natuur, oorlog, ongelijkheid en bestaanszekerheid geen landsgrenzen kennen.
We hebben geen gebrek aan kennis. We hebben geen gebrek aan technologie. We hebben geen gebrek aan geld. We hebben vooral een tekort aan moed, eerlijkheid en langetermijndenken.
Daarom is de echte agenda niet links of rechts. Niet Amerika of Europa. Niet winst of verlies. De echte agenda is simpel: de menselijke maat terugbrengen in de politiek, de economie en het bestuur.
Niet morgen. Niet na de volgende verkiezingen. Nu.
Want iedere generatie krijgt een rekening doorgeschoven. De vraag is alleen of wij de eerste generatie willen zijn die besluit die rekening niet nóg groter te maken.
Dat sluit ook goed aan bij een gedachte die je vaker noemt: niet "meer hebben", maar "beter leven". Dat is een positieve oproep, terwijl de urgentie duidelijk overeind blijft.






















































































Geen opmerkingen:
Een reactie posten